Resmi kayıtlara göre, dönemin Diyarbakır vilayetinde okul türü belirtilmeden toplam 19 mektep binasının varlığı kayıtlara geçmiş durumda. Kentleşme sürecinin en önemli ayağını oluşturan bu binaların dağılımı ve öğrenci profili ise dönemin şartlarını en iyi şekilde özetliyor.
İlkokullardan Yatılı Liselere Kentin Eğitim Kadrosu
1926-1927 devlet salnamelerine (yıllıklarına) bakıldığında, kentin eğitim altyapısında ilk sırayı ilkokullar alıyor.
Dönemin kayıtlarında yer alan okul ve öğrenci ağının detayları şöyle şekilleniyor:
İlk Mektepler: Kent genelinde eğitim veren 11 erkek ilkokulu ve 4 kız ilkokulu bulunuyordu.
Orta Mektepler: Diyarbakır’ın merkezinde kızlar ve erkekler için ayrı ortaokullar mevcuttu. Kız orta mektebinde 39 kız öğrenci eğitim görürken, erkek orta mektebi 202 öğrenciye ev sahipliği yapıyordu.
Okul Öncesi ve Liseler: Kentte 90 öğrencisiyle 1 adet Ana Mektebi ile geleceğin bürokrat ve aydınlarını yetiştiren 1 adet Leyli (yatılı) Erkek Lisesi hizmet veriyordu.
Mesleki ve Sosyal Eğitim: Geleceğin öğretmenlerini yetiştiren Kız Muallim Mektebi’nde 186 öğrenci eğitim görüyordu.
Sanayi alanında ara eleman yetiştiren Sınai Mektebi ise 112’si yatılı olmak üzere toplam 125 öğrenciyle kentin üretim damarını besliyordu.
Ayrıca, yetişkin eğitimi için açılan 1 adet halk dershanesinde de 45 erkek kursiyer ders almaktaydı.
Sadece 2 Öğrencisi Kalan Tarihi Okul
Dönemin istatistiklerindeki en dikkat çekici detaylardan biri de azınlık okullarına ait.
Kayıtlarda, Diyarbakır Süryani Muhtelit (Karma) Mektebi’nin ilkokul düzeyinde sadece 2 öğrencisinin kaldığı belirtiliyor.
Yatılı olmayan genel öğrenci dağılımında ise kentin genelinde 70 kız ve 45 erkek öğrenci yer alıyordu.