Diyarbakır’ın tarihi simgelerinden biri olan Devegeçidi Köprüsü, yalnızca bir ulaşım aracı değil; aynı zamanda halkın hafızasında yer etmiş bir efsanenin de taşıyıcısıdır.
Adını, eskiden develerin bu noktadan geçmesinden alan köprü, hem mimarisi hem de geçmişe dair anlatılarıyla dikkati çeker.
KÖPRÜNÜN ADI NEREDEN GELİYOR?
Devegeçidi Köprüsü’nün adının kaynağına dair halk arasında çeşitli rivayetler bulunuyor.
En yaygın anlatıya göre, bu köprü eski zamanlarda develerin geçişine yardımcı olmak amacıyla inşa edildi.
Kemerlerinin geniş açıklıkları, develerin rahatça geçebilmesi için özel olarak tasarlanmıştır.
Bu nedenle köprü, halk arasında “Devegeçidi” ismiyle anılmış ve bu ad zamanla resmiyet kazanmıştır.
KÖPRÜNÜN MİMARİ ÖZELLİKLERİ
Diyarbakır-Eğil yolu üzerinde, Devegeçidi Çayı üzerine inşa edilmiş olan köprü, yedi gözlü kemerli yapısıyla dikkati çeker.
Tamamı Diyarbakır’a özgü siyah bazalt taştan yapılan yapı, 119 metre uzunluğa ve 6,40 metre genişliğe sahiptir. En büyük kemer açıklığı ise 13,70 metredir.
Köprü, eşit büyüklükte olmayan yedi kemerden oluşur ve dik köprüler grubunda yer alır.
ARTUKOĞULLARI TARAFINDAN İNŞA EDİLDİ
Köprüdeki kitabeler, yapının Artukoğulları dönemine ait olduğunu ortaya koymaktadır.
1218 yılında Artuklu Hükümdarı Mahmud bin Muhammed bin Karaarslan tarafından yaptırılmış, mimarı ise Cafer bin Mahmud el-Halebi’dir.
Beşinci ve altıncı gözler arasında yer alan kitabe ise Bakara Suresi’nin 261. ayetini içermektedir.
TARİHİ YAPI BUGÜN DE KULLANILIYOR
Köprü, günümüzde ulaşıma açık bir şekilde kullanılmaktadır.
Çevresinde düzenlenen piknik alanlarıyla birlikte hem halk hem de ziyaretçiler için önemli bir uğrak noktasıdır.
Yedi gözlü yapısı ve tarihi atmosferi ile Devegeçidi Köprüsü, Diyarbakır’ın kültürel mirasını yansıtan önemli yapılardan biri olmayı sürdürüyor.