Tarihi kaynaklara göre, Mervânîler döneminde Amid (bugünkü Diyarbakır), farklı etnik ve dini toplulukların bir arada yaşadığı önemli bir merkez konumundaydı.
Arapça, Kürtçe, Süryanice ve Ermenice gibi farklı dillerin şehir hayatında kullanıldığı, özellikle ticaret ve idari işlerde çok dilli yapının etkili olduğu aktarılıyor.
Döneme ilişkin anlatımlar, şehirde farklı toplulukların kendi mahalle düzenlerini korurken aynı zamanda ortak bir ekonomik yaşam içinde buluştuklarını gösteriyor.
Bu durum, Diyarbakır’ın Orta Çağ’da yalnızca bir yönetim merkezi değil, aynı zamanda bir ticaret ve kültür noktası olduğunu ortaya koyuyor.
Uzmanlara göre, Mervânîler dönemindeki bu yapı, bölgenin daha sonraki yüzyıllarda da çok kültürlü kimliğinin temelini oluşturdu.