Arapça kökenli bir kelime olan habbaz, ekmek yapan veya satan kişi, yani ekmekçi/fırıncı anlamına gelir.
Osmanlı döneminde günlük ekmek ihtiyacını karşılayan, hamur yoğurma ve pişirme işlemlerini yapan esnaflar ve işletmeciler bu isimle anılırdı.
TDK'YA NEREDEN GEÇTİ
Türk Dil Kurumu’na göre “habbaz” kelimesi, Arapça kökenli olup “ekmekçi” ya da “fırıncı” anlamında kullanılıyor. Osmanlı döneminde ekmek yapan ve satan kişilere “habbaz” denildiği belirtiliyor.
Kelime, Arapçadaki “hubz” yani “ekmek” sözcüğünden türemiştir.
Dil uzmanları, “habbaz” kelimesinin özellikle Osmanlı şehir yaşamında önemli bir meslek grubunu temsil ettiğini ifade ediyor.
Araştırmacılar, eski çarşılarda “habbazlar sokağı” gibi isimlerin bulunmasının da bu mesleğin toplumdaki yerini gösterdiğini söylüyor. Uzmanlara göre kelime günümüzde aktif konuşma dilinde çok kullanılmasa da tarihî romanlarda, arşiv belgelerinde ve bazı yöresel anlatımlarda yaşamaya devam ediyor.
Edebiyatçılar ise “habbaz” gibi eski kelimelerin Türkçenin kültürel hafızasını taşıdığı görüşünde. Dil araştırmacıları, bu tür sözcüklerin unutulmamasının tarih bilinci açısından önemli olduğunu dile getiriyor.
Vatandaşlar arasında da kelimeye yönelik farklı yorumlar bulunuyor.
Bazı vatandaşlar “habbaz” kelimesini ilk kez duyduklarını söylerken, bazı yaşlı vatandaşlar ise geçmişte büyüklerinden bu ifadeyi işittiklerini anlatıyor.
Özellikle eski filmler ve tarih dizileri izleyen gençler de kelimenin anlamını internet üzerinden araştırdıklarını belirtiyor.
Sosyal medyada yapılan yorumlarda ise birçok kullanıcı, eski Türkçe ve Osmanlıca kelimelere olan ilginin son yıllarda arttığını ifade ediyor. Vatandaşlar, “habbaz” gibi kelimelerin günlük dilde yeniden kullanılmasının kültürel zenginlik sağlayacağını düşünüyor.