Diyarbakır'ın önemli şehirlerinden biri olan Meyyafarikin’de 10. yüzyılın sonlarında yaşanan olay, dönemin siyasi zekâsını ve sert yöntemlerini gözler önüne seriyor.
Tarihi kaynaklarda yer alan bilgilere göre, Mervanoğulları Emiri Ebu Ali, kendisine karşı çıkan şehir halkını bastırmak için tarihe geçecek bir yönteme başvurdu: Bayram sabahı halkı namaz bahanesiyle şehir dışına çıkararak kapıları kapattı ve muhalifleri dışarıda bıraktı.
MUHALEFETİN KÖKÜ MEYYAFARİKİN’DE
Halep Hamdanileri'nin etkisinde kalmış olan Meyyafarikin halkının, geçmişte Seyfüddevle’ye büyük sevgi ve sadakatle bağlı oldukları kaydediliyor.
Bu bağlılığın, onun ölümünden sonra bile devam ettiği; hatta vasiyeti üzerine Meyyafarikin’e gömüldüğü ifade edilerek, bu tarihsel ve duygusal bağın, halkın Mervanoğulları'na karşı soğuk ve direnişçi bir tavır sergilemesine yol açtığı belirtiliyor.
Ebu Ali'nin halkın sürekli muhalefeti ve saldırgan tavırlarına karşılık önce iyi niyetli yaklaşsa da sonuç alamadığı ifade edilerek, halkın, hem kendisine hem de adamlarına fiziksel şiddet uygulayacak kadar ileri gittiği anlatılıyor.
BİR VEZİRİN TAVSİYESİ VE STRATEJİK BİR PLAN
Kaynaklarda, Ebu Ali'nin durumu barışçıl yollarla çözmenin mümkün olmadığını anlaması üzerine, Veziri Mem’in önerisiyle bir plan yaptığı belirtiliyor.
Ebu Ali'nin 994 yılında, bayram namazı için şehir dışındaki namazgaha gidileceğini ilan ettirdiği ifade edilerek, halkın bu çağrıya uyarak topluca şehrin dışına çıktığı ve tam bu anda planın devreye sokulduğu kaydediliyor.
Ebu Ali'nin halkın şehirden tamamen çıkmasının ardından kapıları kapattırdı ve ardından en muhalif isimlerden İbn-i Ebu Sakr ile adamlarını burçtan aşağı attırdığı belirtilerek, askerleri ise şehirde kalan malları yağmaladığı belirtiliyor.
ŞEHİR BOŞALTILDI, DİRENENLER SÜRGÜN EDİLDİ
Şehre, yalnızca güvenilir bulunan halkın yeniden alındığı ve diğerlerinin eşyaları dışarı çıkartılarak şehirden tamamen ayrılmalarının istendiği ifade edilerek, göç edenlerin başka yerlere dağıldığı, ancak zamanla, Ebu Ali’nin ömrünün sonuna doğru bu halkın bir kısmının tekrar Meyyafarikin’e döndüğü bildiriliyor.