Bugün unutulmuş olsa da, 1930’lu yıllarda Diyarbakır’da faaliyet gösteren bir okul, dönemin tarımsal kalkınma politikalarına örnek teşkil ediyordu.
İlk olarak 1927 yılında “Diyarbekir Ziraat Böcekçilik Mektebi” adıyla kurulan bu eğitim kurumu, 1930’da Diyarbakır’a taşındıktan sonra “Diyarbekir İpek Böcekçiliği Mektebi” adını aldı.
Birinci Umumi Müfettişlik girişimleriyle taşınan okul, Elazığ’dan Diyarbakır’a alınarak bölgedeki kırsal üretimi canlandırmayı amaçladı.
EĞİTİM İKİ DÖNEMDE VERİLİYORDU
Okulun eğitim süresi üç ay olarak planlanmıştı ve iki devreye ayrılmıştı. 10 Nisan – 25 Mayıs tarihleri arasındaki ilk devrede, ipekçilikle ilgili teorik ve uygulamalı eğitim veriliyordu.
15 Eylül – 30 Ekim arasındaki ikinci devrede ise tohumculuk konusuna odaklanılıyordu.
Başlangıçta sadece bir müdür ve bir odacıyla faaliyet gösteren okulda, eğitim işleri de doğrudan müdür tarafından yürütülüyordu.
ÖĞRENCİ SAYISI AZ AMA HEDEFLER BÜYÜKTÜ
1933-1934 öğretim yılında okulun 21 erkek ve 1 kız olmak üzere toplam 22 öğrencisi bulunuyordu. İki öğretmenin görev yaptığı okulda öğrenci sayısı yıllara göre değişiklik gösterdi.
1934-1935 yılında 24 öğrenci
1937-1938’de 12 erkek öğrenci ve 1 öğretmen
1938-1939’da 26 erkek öğrenci eğitim gördü.
Okulun o dönemdeki yıllık gideri 3.420 lira olarak kayıtlara geçti.
Eğitim hem teorik bilgi hem de sahada uygulamalı çalışma içerdiği için, mezunlar bölgedeki ipekçilik faaliyetlerinde doğrudan görev alabilecek şekilde yetiştiriliyordu.
KAPANIŞI BİR DÖNEMİN BİTİŞİ OLDU
Tarihi kaynaklardaki bilgilere göre, 1940 yılı itibarıyla okulun faaliyet göstermediği belgelerle tespit edildi.
Bu kapanış, sadece bir eğitim kurumunun sonu değil, aynı zamanda Diyarbakır’da ipek böcekçiliğinin de önemini yitirmeye başladığının işaretiydi.
Bir dönem geçim kaynağı olan ipek üretimi, hem ekonomik yapıdaki değişim hem de tarım politikalarındaki dönüşüm nedeniyle Diyarbakır’da sürdürülemedi.
KAYBOLAN BİR HAFIZA PARÇASI
Bugün bu okuldan geriye ne bir bina kaldı ne de geniş çaplı bir anı. Ancak arşivlerde yer alan belgeler ve sayılı bilgiler, Diyarbakır’ın eğitim ve üretim tarihinde kısa ama anlamlı bir yere sahip olduğunu gösteriyor.