Diyarbakır Salnamelerinde ve tarihi kaynaklarda yer alan bilgilere göre, 19. yüzyılda Diyarbakır, Osmanlı sanayi tarihinde eşi görülmemiş bir başarıya imza attı.
İngiliz pamuk ipliğine bağımlı olan Osmanlı’nın, teşviklerle Diyarbakır'da yerli ipek ve pamuk üretiminde büyük bir atılım gerçekleştirdi. Ücretsiz dut fidanları dağıtıldı, Amasya’dan uzmanlar getirildi ve üretim hızla arttı.
Amerikan İç Savaşı’nın patlak vermesi ve dünya pamuk fiyatları yükselince, Diyarbakır’daki yerli üreticilerin avantaj kazandığı belirtilerek, Halepli tüccarlar aracılığıyla İngilizlerin hâkim olduğu pazarda güçlü bir yer edinen Diyarbakır'ın, kısa sürede ihracat merkezine dönüştüğü ifade ediliyor.
Diyarbakır'ın, kendi hammaddesiyle üretim yapar hale geldiği ve kumaş üretiminin yüzde 80’inin Harput, Sivas gibi merkezlere ihraç edildiği ifade edilerek, üretimle bölge ekonomisine büyük katkı sağlandığı kaydediliyor.
Tarihi kaynaklarda,''Yerli üretimiyle İngilizleri piyasadan silen Diyarbakır, Osmanlı’nın ipekçilikte en güçlü merkezlerinden biri olarak tarihe geçti'' deniliyor.
