Diyarbakır’ın kavurucu yaz gecelerinde gökyüzüne uzanan birer sığınaktı tahtlar.
Diyarbakır'ın o meşhur gecelerinde, tahtlara kurulan cibinliklerin altında apayrı bir dünya kurulurdu.
Çocuklar ve yetişkinler, cibinlikli ya da cibiniksiz tahtlarda gökyüzündeki yıldızları tek tek sayarak uykuya dalardı.
O dönemde gökyüzü bugünkü kadar uzak değil, elinizi uzatsanız tutacakmış gibi yakındı.
BETONUN GÖLGESİNDE KALAN HATIRALAR
F
F
Fotoğraf: Diyarbakır Dağkapı 1971 (Adil Tekin)
Zamanla Diyarbakır’ın o karakteristik mimarisi değişti; tek katlı evler yıkıldı ve yerlerine çok katlı beton binalar dikildi. Bu dönüşümle birlikte damlardaki tahtlar da birer birer tarih oldu.
Arşiv fotoğrafında kalan o beyaz örtülü damlar, artık sadece eski Diyarbakırlıların hatıralarında ve sararmış karelerde birer nostalji olarak yaşıyor.
