Yazar Birsen İnal, eski Diyarbakır’ın bayram hazırlıklarını bakın nasıl anlatıyor:
"Bayram hazırlıkları kentte haftalar öncesinden başlardı. İlk hazırlık çocukları mutlu etme adına bayramlıklarla başlardı. Bayramlık giysileri haftalar öncesinden alınır, bayram akşamı yatarken, ayakkabılar başucuna koyulup heyecanla sabah olması beklenirdi.
Bayram öncesi evlerde temizlik yapılır, bakır kaplar kalaya gönderilirdi. Sanki bir daha temizlik yapılmayacakmış gibi her şeyler kırklanırdı. Mevsimine göre halılar silkelenir, silinir, kilimler yıkanır, yün yataklar önceden silkelenir, kabartılır, yüzleri yıkanırdı.
Camlar, tavan direkleri, kiler mêxferleri (küplerin yerleştirildiği yer) silinir temizlenirdi. İki gün kala da evin hanımları hamama giderlerdi.
Çörek hamuru geceden koca teştlerde (Bakır leğen) mayalanırdı. Değirmenden gelen una mayana, mahlep, kara çörek otu karıştırılarak sarı yağla yoğrulurdu. Sabah ekşi hamurun odaya yayılan kokusuyla uykulu gözler açılırdı.
Bayram akşamlarının telaşı daha bir başkaydı. Erkekler, bayram akşamı hamama giderdi. Bayramı temiz bedenle karşılamak adettendi. Hamamların önünde kuyruklar oluşurdu. O gece bütün hamamlar, terziler, berberler, fırınlar, sabaha kadar açık olurdu.
Evin hanımları o akşamı uykusuz geçirirdi. Sabaha kadar mutfakta bayram yemekleri yapılırdı.
Mevsimine göre kuru fasulye pilav, meftune, dolma, tavuk ya da hindi dolması, zeytinyağlı dolma-sarma pişirilir, su böreği, baklava açılırdı. Sütlaç, zerde, hoşaf vazgeçilmeziydi eski bayramlarımızın.’’