Araştırma; barış süreci algısı, hükümet politikaları ve mevcut siyasi gündeme dair eğilimleri ölçmeyi amaçlıyor.
Ancak çıkan sonuç, bu iddialı hedeflerin ötesine geçiyor: En büyük sorun, ekonomi.
Toplum, "Kürt sorunu" gibi yüksek siyaset başlıklarını değil; sofrasındaki ekmeği, cebindeki eksilmeyi önceliyor.
“Sizce Türkiye’nin en önemli sorunu nedir?” sorusuna verilen yanıt çok net: Yüzde 59,7’si ekonomik kriz ve işsizlik.
Bu oran, geçim derdinin artık yalnızca bir sosyal sorun değil, bölgenin temel gerçekliği haline geldiğini gösteriyor.
Barış süreciyle ilgili olan “terörsüz Türkiye” meselesi ise ancak ikinci sırada: Yüzde 21,2.
Yani çatışmalar, operasyonlar, siyasi paketler… Tüm bu geçmişe rağmen halk, önceliğini değiştirmiş.
Bu değişim bir kırılma değilse bile, güçlü bir sinyal.
Huzur ve güvenlik, elbette gerekli. Ancak bölge insanı, artık kuru bir huzurla yetinmek istemiyor. Barışın somut karşılığını, yani iş, aş ve hukukta eşitlik istiyor.
Yüzde 6,4’lük bir kesim de en büyük sorun olarak adalete güven eksikliğini işaret etmiş.
Bu oran düşük gibi görünse de, sistemin yapısal sorunlarına dair bir uyarı niteliğinde.
Toplumun temel gündemi çok açık: Geçim sıkıntısı, işsizlik ve adaletsizlik.
Anketin gösterdiği şey şu: Vatandaş artık “yüksek siyaset” başlıklarından çok, günlük yaşama dokunan çözümler arıyor.
Barış sadece silahların susması değildir; aynı zamanda işin, aşın, eşitliğin konuşulmasıdır.
Eğer siyaset, bu verileri doğru okuyamaz ve "terörsüz Türkiye" hedefinin yanına acilen "tok Türkiye" ve "adil Türkiye" hedeflerini ekleyemezse, çözüldüğü varsayılan sorunların gölgesinden yeni toplumsal hoşnutsuzluklar fışkırmaya devam edecektir.
Güvenlik, bir araçtır; refah ve adalet ise bir ülkenin en nihai amacı olmalıdır. Bu anket, bize halkın önceliğinin bu amaçlar olduğunu bir kez daha hatırlatmıştır.