Diyarbakır Salnameleri ve o dönemin gazetelerine göre, şehir tam altı kez büyük çekirge istilasına maruz kalmış. Bazı istilaların bazıları dört yıl, bazıları ise üç yıl boyunca sürmüş. Bu felaketler, kıtlıklara, ölümlere, göçlere ve hatta eşkıyalığın artmasına neden olmuş.
SAVAŞ GİBİ MÜCADELE
Dönemim yetkililerince yaşanan büyük tehdit karşısında pek çok önlem alındığı belirtilirken, mevcut kuşlara ilaveten sığırcık kuşlarının bölgeye sığırcık kuşlarının getirilmesi, şeyhler ve çekirge suyu getirilmesi gibi önlemlerin soruna çare olmadığı kaydediliyor.
Son çare olarak, halkın tamamının mücadeleye katılmasının kararlaştırıldığı ifade edilerek, yol yapım gibi tüm işlerin durdurulduğu, çekirge yumurtalarını getirenlere para ödendiği ve vergiden muaf tutulduğu anlatılıyor.
Çekirgelerin yok edilmesi için halkın çeşitli yöntemler denediği de ifade edilerek, ''Halk, bu zorlu süreçte birbirinden farklı yöntemler geliştirmiş. Sıcak suyla haşlama, ateşle yakma, vurarak öldürme, çarşafla yakalama, çinko levha ve tahta tırpanla ezme gibi yöntemlerle çekirgelere karşı amansız bir mücadele vermişler'' deniliyor.
